ไร่ฐิตวันต์ โบกมือลาคุณโอกะ ก่อนจะก้มลงสำรวจตัวเองว่าเก็บเกี่ยวความรู้ ความคิด มาเต็มกระเป๋าดีหรือยัง เรียบร้อยแล้วก็ออกเดินทางแกะรอยตามความสุขกันต่อ เราขับรถมุ่งหน้าขึ้นไปยัง ต.ขนงพระ ที่อยู่ห่างจาก ต.กลางดง ไปประมาณ 30 นาที สังเกตฝั่งซ้ายมือจะเห็นป้าย “ไร่ฐิตวันต์” ขับตามไปอีกนิดจะเจอไร่ที่มีโรงเรือนสีขาวสะอาดตาเรียงรายอยู่ อยากแอบดูใจจะขาดว่าข้างในปลูกพืชอะไรไว้บ้าง ไม่นาน “คุณพ่อ-ไชยชยุตม์ ลักษณากุลวงษ์” เจ้าของไร่ฐิตวันต์ “คุณพอม-ชุติมนฑน์ ลักษณากุลวงษ์” และ “คุณพิม-พิมพากานต์ ลักษณากุลวงษ์” ลูกสาวคนสวยก็ออกมาต้อนรับ พร้อมเมล่อนเย็นเจี๊ยบ และองุ่นไร้เมล็ดจานโต ผลไม้ขึ้นชื่อประจำไร่
“ไหนใครไม่อยากมีความสุข...ยกมือขึ้น” เชื่อเถอะว่า หากมีใครลองโยนคำถามนี้เข้าไป นอกจากหมู่มวลคนฟังจะมีอาการมือกระตุก รีบแนบแขนเข้ากับลำตัวสุดฤทธิ์แล้ว คิ้วของคนฟังต้องกระตุกก่อนขมวดเป็นปมแน่ โถ...ก็ใครล่ะ จะอยากมีชีวิตรันทด รู้ๆอยู่ว่า ทุกลมหายใจเข้าออกของเรานั้นก็มุ่งหมายจะมีชีวิตที่ดีด้วยกันทั้งน้านนน... สิ่งแรกที่เราพบหลังจากขับเข้ามาตามทางลูกรังสายเล็กคือ วัวออร์แกนิกสีน้ำตาล 5-6 ตัวกำลังเล็มหญ้าอย่างสบายอารมณ์ เลี้ยวเข้าประตูสีแดงเจออาคาร 2 ชั้น ชั้นล่างเป็นห้องทำงาน มีพนังงานสาวกำลังง่วนอยู่กับการบรรจุผลิตภัณฑ์เครื่องหอม ส่วนชั้น 2 เป็นห้องประชุม และห้องพักสำหรับผู้เดินทางมาอบรมเรื่องเกษตรอินทรีย์ เรานั่งรอในห้องประชุมไร้เครื่องปรับอากาศแต่ได้ลมธรรมชาติพัดเย็น พลางจิบน้ำสมุนไพรหอมสดชื่น ดื่มยังไม่ทันหมดแก้ว “คุณโอกะ โช” ชาวชาวญี่ปุ่นหน้าตายิ้มแย้มใส่ชุดสีกากีสวมรองเท้าบู๊ต ก็เดินเข้ามากล่าวคำทักทายเป็นภาษาญี่ปุ่น 
ย้อนกลับไปเมื่อ 18 ปีก่อน สมัยที่ยังทำงานอยู่ที่บริษัทเครื่องมือแพทย์แห่งหนึ่งในประเทศไทยนั้น คุณโอกะต้องขับรถจากกรุงเทพฯ มาดูงานที่โคราชทุกอาทิตย์ ชะรอยว่าด้วยมีหัวใจที่รักษ์ในสิ่งแวดล้อม พระเจ้าจึงดลใจให้มาพบกับที่ดินติดภูเขาผืนนี้ แม้เริ่มแรกคุณโอกะจะยังไม่ได้สนใจเรื่องเกษตรอินทรีย์ (Organic Farm) เต็มตัวเท่าไรนัก เพราะยังไม่เคยมีประสบการณ์ด้านการเพาะปลูกแบบปลอดสารเคมีนี้มาก่อน 
“แต่สุดท้ายแล้วคิดว่าเกษตรสำคัญที่สุด เพราะเป็นจุดเริ่มต้นของอาหารคนสมัยนี้เป็นมะเร็ง เป็นโรคต่างๆกันเยอะ ก็มาจากอาหารที่ปนเปื้อนไปด้วยสารเคมี ยาเร่งฮอร์โมน นมที่ดื่มก็ถูกฉีดยาเร่ง เนื้อไก่ เนื้อวัวก็ถูกสารเร่งฮอร์โมนทั้งนั้น พวกของใช้ก็เหมือนกัน พอผมรู้ถึงข้อมูลก็เลยอยากหยุดกระบวนการนี้ ช่วยหยุดตรงไหนได้ก็อยากจะทำ อยากเป็นส่วนหนึ่ง” 5 ปีให้หลัง เมื่อปี พ.ศ.2542 “Harmony Life Organic Farm” จึงถือกำเนิดขึ้น ณ ต.กลางดง อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา บนแปลงผักพื้นที่กว่า 50 ไร่ ทางเดินยาวสุดลูกหูลูกตาจรดตีนเขาที่เห็นลิบๆสองฟากฝั่งเป็นที่อยู่ของพืชผักนานาพันธุ์ที่ยกนิ้วมือมานับไล่เรียงสองข้างก็ยังไม่พอ ทั้งมะเขือเทศ แครอต หัวไชเท้า กะหล่ำปลี ผักกาดหอม บร็อกโคลี่ มันเทศญี่ปุ่น แตงกวาญี่ปุ่น พิเศษสุดคือมะนาวลูกยักษ์ที่คุณโอกะปลูกในบ่อซีเมนต์จนได้ลูกใหญ่กว่ากำปั้น แต่กว่าจะได้ผลผลิตที่สมบูรณ์มากมายขนาดนี้ ก็ต้องเริ่มต้นที่จุดเล็กๆเสียก่อน 
“ต้องเริ่มจากดินที่ดี แน่นอนว่าดินที่ดีต้องมีสารอาหารที่ดี ดินตรงนั้นต้องมีจุลินทรีย์ที่ดีอยู่เยอะ ถ้าใส่ปุ๋ยเคมีลงไป อาจเป็นอาหารของผักได้แต่พวกจุลินทรีย์ตายหมด แล้วผักที่ไปปลูกจะเป็นผักอ่อนแอ เพราะฉะนั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดคือต้องทำดินให้ดี แต่ว่าดินดีนี่ไม่จำเป็นต้องใส่มูลสัตว์เยอะเพราะจะเกิดโรคได้ ก่อนหน้านี้ผมซื้อขี้ไก่ขี้วัวมาทำปุ๋ย แต่คุณภาพไม่ดีเป็นสาเหตุเพิ่มเชื้อเน่ามากขึ้น เลยซื้อวัวและไก่มาเลี้ยงเองที่ฟาร์ม ตอนนี้มีไก่ 500 ตัว วัวมีอยู่ 20 ตัว ไม่เลี้ยงไว้ฆ่า เอาแต่มูลมาทำปุ๋ยหมักแล้วฉีดจุลินทรีย์ลงไปด้วย ปุ๋ยหมักจะบำรุงให้ดินเป็นดินดี” 
“อีกตัวหนึ่งที่ใช้ดีมากคือ ‘ปุ๋ยโปกาชิ’ ส่วนผสมก็มีขี้วัวขี้ไก่เล็กน้อย รำ แกลบ และเกลือทะเล นำมาหมักไว้ประมาณ 1 เดือน จะเป็นปุ๋ยที่มีสารอาหารและจุลินทรีย์อยู่เยอะมาก ส่วนปุ๋ยอีกตัวทำมาจากเศษชิ้นส่วนของปลาที่เหลือจากร้านอาหารที่ใช้เฉพาะปลาธรรมชาติเท่านั้น นำส่วนหัวกับกระดูกมาหมักเป็นปุ๋ยปลา จะได้กรดอะมิโนที่เยอะมากมาฉีดพ่นเป็นปุ๋ยน้ำ” “รู้ไหมว่าสิ่งที่ทำให้ผักออร์แกนิกต่างจากผักทั่วไปคือ ผักออร์แกนิกมีพลังชีวิต แต่คนจะเข้าใจกันผิด คนจะไปดูเรื่องสารอาหารมากกว่า เขาไม่ได้ดูถึงความมีชีวิตของสิ่งๆนั้น จริงๆมนุษย์เราไม่ใช่แค่ได้รับโปรตีน หรือคาร์โบไฮเดรตแล้วจะแข็งแรง เราได้รับพลังชีวิตจากอาหารเข้าไปต่างหากที่ทำให้เราแข็งแรง ตอนนี้ทุกคนมีสารอาหารเต็มร่างกาย แต่ทำไมคนป่วยเต็มไปหมด คนเป็นมะเร็งก็เยอะ ทั้งๆที่ได้รับสารอาหารครบ เพราะสังคมปัจจุบันคุณได้รับอาหารที่ไม่มีพลังในการดำรงชีวิตทั้งนั้น”
 “ไม่เชื่อคุณลองไปดูตามชั้นอาหารในซูเปอร์มาเก็ต มีอาหารสำเร็จรูปมากมายแต่แทบไม่มีพลังชีวิตเลย นี่คือจุดที่แตกต่าง อย่างไข่ไก่ในอดีตจะทำให้แข็งแรง แต่ไข่ไก่ในปัจจุบันกินแล้วป่วย เพราะการเลี้ยงดูไก่ในที่เล็กๆแคบๆแล้วให้เฉพาะอาหารสำเร็จรูป ไม่มีที่ให้วิ่ง ไข่ที่ออกมาไม่แข็งแรง กินหญ้า กินแมลง ไก่ของเราเลี้ยงแบบปล่อย อารมณ์ดีมีความสุข แข็งแรง เพราะฉะนั้น ดูแค่สารอาหารไม่พอ ต้องดูด้วยว่าอาหารชนิดนั้นมีพลังของการมีชีวิตเท่าไร” “ที่ผ่านมามนุษย์เราคาดหวังเพื่อให้ได้มากที่สุด บ้านก็ต้องหลังใหญ่ที่สุด ทีวีต้องหลายๆเครื่อง ของกินต้องมีเยอะๆ คนจะคิดแบบนี้ ถ้าคนทั่วโลกเป็นอย่างนี้หมดจะเป็นอย่างไร โลกก็จะถึงจุดจบ ความหมายของการอยู่อย่างยั่งยืนทำไม่ได้ถ้าทุกคนเป็นอย่างนี้ ต้องให้ทุกคนเรียนรู้ถึงการมีชีวิตอยู่อย่างพอเพียง ผมคิดว่า มีความจำเป็นน้อยที่สุดคือความหมายที่แท้จริง
“ตั้งแต่ผมได้ฟังเรื่องความพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ผมประทับใจมาก คนไทยโชคดีมาก เพราะพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ท่านทรงทำให้ประเทศไทยดีขึ้นมาได้ ผมคิดว่า ต้องให้ทุกคนเรียนรู้ความหมายตรงนี้ด้วย ไม่ใช่ว่าคุณมีเยอะมาก ถึงจะมีความสุข แต่กลับกัน ยิ่งเรามีเยอะมากก็ยิ่งทะเลาะกัน อิจฉากันไป ในครอบครัวก็วุ่นวายสับสน”
“อีกหลักคิดหนึ่งคือ อะไรที่เกิดจากดิน ให้กลับคืนสู่ดิน คำว่ารีไซเคิล คิดว่าทำแล้วจะปลอดภัย จริงๆแล้วไม่ใช่ รีไซเคิลนี่ถ้าไม่คืน 100% ไม่มีประโยชน์ จะให้มีหลักคิดอย่างยั่งยืนต้องมาคิดถึงตรงนี้ด้วย ที่ประเทศไทยอันตรายที่สุดคือเรื่องการเผาไหม้ ประเทศญี่ปุ่นก็เหมือนกันแต่อะไรที่มาจากดินถ้ากลับคืนสู่ก็จะช่วยได้เยอะ ของกินทุกอย่างมาจากดินทั้งนั้น เมื่อเสร็จแล้วคุณก็ต้องคืนสู่ดิน” 


 Harmony Life Organic Farm 35 ม.9 ต.กลางดง อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา โทร. 0 2721 7511-2 หากต้องการสนับสนุนผลิตภัณฑ์ของฟาร์มหาซื้อได้ที่ร้าน Sustaina Organic Shop & Restaurant 1/40 ซ.สุขุมวิท 39 ถ.สุขุมวิท คลองตันเหนือ วัฒนา กรุงเทพฯ โทร. 0 2258 7516 จิ้มเมล่อนและองุ่นหวานเจี๊ยบกินเพลินพลางซึมซับประวัติความเป็นมาของที่นี่ ว่าเมื่อ 12 ปีก่อนคุณพ่อต้องการแค่หลีกหนีความวุ่นวายในเมืองกรุงมาใช้ชีวิตหลังเกษียณที่เขาใหญ่ ครั้นพออยู่ว่างๆก็เริ่มอยากหาอะไรทำ ประจวบเหมาะกับมีคนชักชวนให้ปลูกกุหลาบ แต่ความเป็นจริงสวนทางกับความหวังที่ตั้งไว้ โรงเรือนบนเนื้อที่กว่า 64 ไร่ จึงกลายเป็นที่อยู่ของเมล่อนพันธุ์ญี่ปุ่นรสหวานธรรมชาติ “องุ่นไร้เมล็ด” และบรรดาผักใบ ผักสลัดกว่า 10 ชนิด ในนาม “Fresh Deli”
เดินสำรวจพื้นที่รอบๆ ไร่ฐิตวันต์ที่มีทั้งโรงเรือนระบบปิดนับสิบหลังเห็นข้างนอกสีขาวจั๊วะอย่างนี้ เปิดประตูเข้าไปมีผักใบสีเขียวสดปลูกในดินปลอดสารพิษ ผักสลัดปลูกแบบระบบไฮโดรโปนิกตั้งบนโต๊ะยาวละลานตา ผักร็อกเกตรสชาติจัดจ้านกว่าใครไร่ฐิตวันต์เขาก็ปลูก ถัดจากโรงเรือนไปเป็นโรงบรรจุผักสลัดพร้อมรับประทานสำหรับส่งให้ซูเปอร์มาร์เก็ตชั้นนำเนื้อที่กว่า 1200 ตารางเมตร ตื่นตาตื่นใจกับความกว้างใหญ่ของไร่จนต้องหันกลับมาถามคุณพ่อว่ามีเคล็ดลับดูแลอย่างไร "อยู่ที่ใจว่ารักหรือไม่รัก ถ้าใจเราชอบทำนะ ให้ไปเดินดูทุกวันก็ไม่มีแรงเหมือนกับเวลาเราทำงาน เมื่อไหร่มีความคิดว่าเมื่อไหร่จะเที่ยง เมื่อไหร่จะ 5 โมงเย็นเลิกงาน อันนั้นคือจบแล้ว คุณไม่ให้ใจกับงาน คุณทำไปก็ไม่มีความสุข ทำไปวันๆถามว่าเอาอะไรได้ดีไหมไม่ดีหรอก นั่งคอยเวลาว่าเมื่อไหร่จะหมดงาน เมื่อไหร่จะหมดเวลาเท่านั้นเอง อย่างเราทำเกษตร ถ้าทำจริงๆแล้วนะวันหนึ่งก็หมดเวลาแล้ว เดินดูช่วงเช้าเดี๋ยวก็เที่ยงแล้ว เพราะงานพวกนี้เร็วเกษตรไม่ยากอยู่ที่ใจรักหรือเปล่า รักอยากจะทำหรือเปล่า แต่ไม่รวยนะ ผมเห็นหลายคนแล้ว แม้แต่ตัวผมเอง ทำอย่างไรก็ไม่รวย แต่ทำแล้วมีความสุข(ยิ้ม)"
พอได้ยินคีย์เวิร์ด"ความสุข"ขึ้นมาเราก็หูผึ่งทันที ใคร่รู้ว่าการทำงานกับพื้นดิน ทำงานกับเมล็ดพันธุ์ธรรมชาติที่ล้วนมีชีวิตจิตใจนี้ จะเป็นใบเบิกทางไปสู่ความสุขที่ยั่งยืนจีรัง และถาวรได้อย่างไร คุณพ่อยิ้มรับอย่างใจดีก่อนจะเแลยว่า
"การทำเกษตรมันหลุดพ้นจากความวุ่นวาย อยู่ที่กรุงเทพฯผมเครียดทั้งวัน พอมาอยู่ที่นี่ทุกอย่างสบายๆ การเกษตรดีอย่าง คือ ทำให้ใจเย็นเพราะเร่งรีบไม่ได้ อยากให้ใบผลิออกเร็วๆมันทำไม่ได้ต้องเป็นไปตามขั้นตอน จะอยู่ 50 วัน ก็ต้องปล่อยตามเขาไปเรื่อยๆก็มีความสุขเหมือนกับว่าพอเพียง"

“เมื่อก่อนผมทำโรงงานกุ้งแช่แข็งส่งออก ทำมา 35 ปีก็ไม่ไหว สุขภาพแย่ ไม่สบายบ่อย เป็นสารพัดโรค หมอบอกว่ารู้ไหมตั้งแต่วันแรกที่คุณมาหาผม ผมกะว่าคุณอยู่ไม่เกิน 2 ปี เพราะตัวผมเหลือง เป็นไมเกรนทุกวัน ต้องกินยาเป็นกำ แต่พอมาอยู่ที่นี่ผมไม่แตะยาเลย อีกอย่างอากาศที่นี่ดีแต่ก่อนระบบเผาผลาญผมไม่ดี แต่ทำไมมาอยู่ที่นี่ไม่มีแล้วล่ะ ทั้งที่กินอาหารเหมือนเดิม ที่ระบบเผาผลาญดีเพราะออกซิเจนเข้าไปฟอกเลือด” 
“คืออยู่ที่นี่แล้วคุ้ม เป็นอะไรที่เงินซื้อไม่ได้ จะให้ผมเข้าไปในกรุงเทพฯไม่เอาล่ะ ปวดหัวทุกที เราไม่ได้อากาศดีแบบนี้ รถราก็เยอะ แต่อยู่ที่นี่ หายใจแล้วโปร่งโล่ง สบายกว่ากันมาก อยู่กรุงเทพฯ เราหายใจแค่ครึ่งปอดเองมั้ง มีทั้งฝุ่นละออง แต่อยู่ที่ไร่เราได้เดิน ได้ไปไหน แต่อยู่ที่กรุงเทพฯ เราไม่ได้เดิน ได้แต่วิ่งอยู่บนลู่วิ่ง  “มีแต่คนอิจฉาผมนะ เขาบอกว่าอยากมาอยู่ที่นี่บ้างจังเลย จริงๆแล้วคุณเลือกได้ แต่คุณยังอยากที่จะฟุ้งเฟ้อต่อนี่ คุณลองหยุดคุณลองพอมั่งสิ” จากพลังแห่งธรรมชาติที่มอบให้ กับผลผลิตที่ค่อยๆ ผลิดอกออกผลจนงดงามกระจ่างตา ก่อเกิดเป็นความรัก และสงบกับความสุขในวันนี้ 
“แต่ก่อนอยากทำทุกอย่าง แต่ทำไปแล้วเหนื่อย ผมได้มาอยู่กับพื้นดินที่นี่ ผมรู้สึกว่าพอ แต่ก่อนอยากจะขยายอีก แต่ตอนนี้พอแล้ว ถ้าเป็นเมื่อก่อน 10 ปีไม่เลิก ต้องขยายตรงนั้นตรงนี้ มาถึงวันนี้ผมเฉยๆแล้ว มีแต่เหนื่อยขึ้นแต่ถ้าเราหยุดเราพอก็สบาย นี่คือสิ่งที่ธรรมชาติสอน พอกับกำลังที่เราจะดูแลได้ และเอาใจใส่ได้” ภายใต้ชายคาของศาลาไม้หลังใหญ่ ลดพัดเอื่อยเย็นสบาย กับบทเรียนสำคัญที่ไม่ได้ถูกบรรจุอยู่ในตำราเรียน บางทีถ้าเราลองหยุด ไม่เร่งรัดเอาเปรียบกับธรรมชาติมากเกินไป โลกใบนี้อาจให้ความสุขกลับมาแบบเต็มรักโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว อย่างที่เจ้าของไร่แห่งนี้ได้พิสูจน์ให้เห็นด้วยใจมาแล้ว 

ไร่ฐิตวันต์ 199 ม.6 ต.ขนงพระ อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา โทร.08 7561 6116 หากต้องการสนับสนุนผลิตภัณฑ์ของทางไร่ สามารถแวะเข้ามาซื้อได้ที่ไร่ฐิตวันต์
(2)
Share
FoodofLife
Keep by FoodofLife
2884
FOLLOWER

ไร่ฐิตวันต์

"โบกมือลาคุณโอกะ ก่อนจะก้มลงสำรวจตัวเองว่าเก็บเกี่ยวความรู้ ความคิด มาเต็มกระเป๋าดีหรือยัง เรียบร้อยแล้วก็ออกเดินทางแกะรอยตามความสุขกันต่อ เราขับรถมุ่งหน้าขึ้นไปยัง ต.ขนงพระ ที่อยู่ห่างจาก ต.กลางดง ไปประมาณ 30 นาที สังเกตฝั่งซ้ายมือจะเห็นป้าย “ไร่ฐิตวันต์” ขับตามไปอีกนิดจะเจอไร่ที่มีโรงเรือนสีขาวสะอาดตาเรียงรายอยู่ อยากแอบดูใจจะขาดว่าข้างในปลูกพืชอะไรไว้บ้าง ไม่นาน “คุณพ่อ-ไชยชยุตม์ ลักษณากุลวงษ์” เจ้าของไร่ฐิตวันต์ “คุณพอม-ชุติมนฑน์ ลักษณากุลวงษ์” และ “คุณพิม-พิมพากานต์ ลักษณากุลวงษ์” ลูกสาวคนสวยก็ออกมาต้อนรับ พร้อมเมล่อนเย็นเจี๊ยบ และองุ่นไร้เมล็ดจานโต ผลไม้ขึ้นชื่อประจำไร่ "
1 KEEP
FoodofLife
2 LOVES
pisit.pom
chiro.kung.1
COMMENT