James Lee Byars, The Figure of the Interrogative Philosophy
เริ่มต้นอย่างเป็นทางการเป็นที่เรียบร้อยแล้วสำหรับมหกรรมศิลปะนานาชาติ เวนิสเบียนนาเลย์ ครังที่ 55 เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2 556 ณ ลานกลางสวนจีอาร์ดินี หนึ่งในพื้นที่หลักของนิทรรศการและตำแหน่งที่ตั้งของศาลาศิลปะประจำชาติของประเทศผู้เข้าร่วมสำคัญๆ กว่าสิบประเทศ กับงานประกาศผลรางวัลโกลเด้นไลออนสาขาต่างๆ มากมาย ซึ่งจะได้นำเสนอกันต่อไป รูปแบบการจัดงานมหกรรมศิลปะในครั้งนี้ยังคงมีลักษณะคล้ายๆ กับทั้งสามครั้งในช่วงหกปีหลัง คือมีนิทรรศการหลักที่เชื้อเชิญศิลปินภายใต้ธีมที่ภัณฑารักษ์กลางเป็นผู้กำหนดและคัดสรร มีนิทรรศการในส่วนของศาลาประจำชาติต่างๆ ของหลากหลายประเทศจากทั่วทุกมุมโลก และมีนิทรรศการที่เป็นนิทรรศการคู่ขนานจัดโดยองค์กรศิลปะสาธารณะ หรือแกลเลอรี พิพิธภัณฑ์ต่างๆ อีกมากมาย

จากภาพ: ผลงานจิตรกรรมและทอผ้าของ Enrico David สำหรับการเดินทางไปในครั้งนี้ของผู้เขียนนั้นนอกจากไปในฐานะของผู้สื่อข่าวแล้ว ยังไปในฐานะหนึ่งในสมาชิกทีมงานติดตั้งผลงานของศิลปินไทย คุณวศินบุรี สุภานิชวรภาชน์ ณ ศาลาประจำชาติไทยอีกด้วย ทำให้ได้มีโอกาสเดินทางล่วงหน้าเป็นเวลานานก่อนเปิดนิทรรศการถึงเกือบสามอาทิตย์ แต่การไปในฐานะตัวแทนประเทศนั้นนับเป็นภาระที่ค่อนข้างสำคัญ ทุกคนในทีมงานตั้งใจทำงานกันอย่างเต็มที่เพื่อเนรมิตศาลาไทยจากอาคารเก่าร้างให้ กลายเป็นพื้นที่ศิลปะที่น่าจดจำ ปัญหาอุปสรรคต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปด้วยดี กับประสบการณ์และบทเรียนที่ทำให้ทุกคนต้องแกร่งขึ้น นิทรรศการหลักในปีนี้ถูกกำหนดขึ้นภายใต้ธีม Encyclopedic Palace โดยภัณฑารักษ์หนุ่มชาวอิตาเลียนนามว่า Massimiliano Gioni ซึ่งเขาเคยเป็นภัณฑารักษ์ให้กับเทศกาลกวางจูเบียนนาเลย์ ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อปี 2011 มาแล้ว Encyclopedic Palace หรือแปลเป็นภาษาไทยแบบตรงๆ ได้ว่าวังแห่งสารานุกรม จึงไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่ผลงานส่วนใหญ่ที่นำมาออกแสดงในนิทรรศการหลักจะเป็นไปในรูปแบบของผลงานที่เป็นชุด เป็นกลุ่มก้อนที่มีเนื้อหาและขนาดแบบซํ้าๆ กันเป็นจำนวนมาก ศิลปินแทบทั้งหมด ซึ่งมีย้อนยุคตั้งแต่เก่ามาก ไปจนถึงใหม่มากเพื่อเป็นการเชื่อมต่อโลกในช่วงเวลาต่างๆ กันเข้าไว้ด้วยกัน ฉะนั้นบางช่วงของห้องแสดงงาน ผู้ชมอาจจะรู้สึกถึงการเข้าไปชมพิพิธภัณฑ์วัตถุโบราณ หรือบางครั้งก็รู้สึกถึงพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ แต่ข้อดีที่เห็นชัดในงานครั้งนี้คือค่อนข้างสนับสนุนศิลปินที่มีความหลากหลายทั้งเก่าใหม่โดยไม่ได้ยึดติดกับชื่อเสียงของศิลปิน เพียงแค่เลือกจากความเหมาะสมที่เนื้อหาของผลงานเป็นที่ตั้งสำคัญ แต่สำหรับผู้เขียนเองไม่ได้ชื่นชอบมากเป็นพิเศษ อาจเป็นเพราะรสนิยมที่ไม่ตรงกับงาน หรืออาจเกิดจากความอ่อนล้าในการทำงานให้บ้านเมือง ทำให้ไม่ค่อยมีพลังในการที่จะโฟกัสงาน และท้ายที่สุดเวลาที่มีเหลืออยู่เพียงน้อยนิด ทำให้ต้องดูงานแบบเร่งรีบไม่เหมาะกับงานที่มีรายละเอียดมากและต้องใช้เวลาในการทำความเข้าใจอย่างสูงกับธีมงานในครั้งนี้ รางวัลศาลาประจำชาติยอดเยี่ยม ซึ่งตกเป็นของประเทศแองโกลา สาเหตุที่ได้รับน่าจะเป็นเพราะคัดสรรผลงานภายใต้ธีมเดียวกันกับนิทรรศการกลางและรูปแบบวิธีการในการนำเสนอมีเนื้อหาสาระที่สอดคล้องกันกับนิทรรศการหลัก โดยพื้นที่ที่ใช้ติดตั้งงานนั้นเป็นพื้นที่คล้ายพิพิธภัณฑ์เก่า ตามผนังยังคงมีผลงานตั้งแต่สมัยยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยาแขวนอยู่เต็มไปหมด ศิลปินเลือกใช้แต่เพียงที่พื้นห้องเป็นที่
แสดงงาน โดยจัดวางโปสเตอร์ภาพถ่ายแลนด์สเคปเมืองอูกานดาในมุมต่างไว้สำหรับคนดูสามารถหยิบได้ฟรี เพื่อนำกลับไปสร้างเป็นสารานุกรมภาพถ่ายส่วนตัวที่บ้านของผู้ชมแต่ละคนเองต่อไป รางวัลโกลเด้นไลออน ศิลปินยอดเยี่ยม ศิลปินผู้ได้รับรางวัลคือ Tino Sehgal
จากประเทศอังกฤษ ส่วนรางวัลซิลเวอร์ไลออนสำหรับศิลปินรุ่นใหม่เป็นของ Camille Henrot ที่มีผลงานเป็นภาพยนตร์สารคดีชีวิตสัตว์ ในปีนี้ในความคิดของตัวผู้เขียนเองคิดว่าศาลาประจำชาติต่างๆ และนิทรรศการศิลปะคู่ขนานหลายๆ ที่นั้นนำเสนอผลงานได้น่าสนใจยิ่งกว่านิทรรศการหลัก ศิลปินที่น่าจะเข้าร่วมในงานเวนิสเบียนนาเลย์ครั้งที่ 55 มากที่สุดคงจะหนีไม่พ้นศิลปินจากประเทศจีน ซึ่งมีทั้งในส่วนศาลาประจำชาติของจีน นิทรรศการร่วมจัดแสดงและนิทรรศการหลักเรียกได้ว่าจัดมาประชันกันอย่างอึกทึกครึกโครมไม่มีใครยอมใคร ภาพประกอบที่ลงในฉบับนี้เป็นเพียงภาพจากนิทรรศการหลักในสวนจีอาร์ดินี ซึ่งพื้นที่สี่หน้ากระดาษของอาร์ตรูมคงจะเล่าไม่หมดในฉบับเดียวแต่จะทยอยลงให้ชมกันเป็นตอนๆ ไป ตามที่ได้สัญญาไว้กับท่านผู้อ่านทุกท่านอย่างแน่นอน
Board: Art Room
(0)
Share
idesign
Keep by idesign
2838
FOLLOWER

James Lee Byars, The Figure of the Interrogative Philosophy

1 KEEP
idesign
0 LOVES
COMMENT
RELATED ARTICLE
8
5
4
1
2
2
15
11
6
12
SQUARE