SUSTAINABLE DESIGN สวัสดีครับท่านผู้อ่านที่สนใจในการออกแบบและการสร้างแบรนด์ ฉบับนี้มาพบกันปี 2554 เล่มนี้เป็นเนื้อหาแบบสบายๆ แต่ฟังดูหัวข้อแล้วไม่ค่อยสบายเท่าไรนัก สำหรับกระแสที่มาแรงในปีนี้คงหนีไม่พ้นเรื่องการออกแบบเพื่อการดูแลสภาพแวดล้อมโลกหรือการเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมนั่นเอง ในความเห็นของผม กระแสเหล่านี้ไม่ควรเป็นเพียงกระแสชั่วคราวแต่ควรเป็นสิ่งที่จำเป็นต้องทำมากกว่า และควรพัฒนาไปเป็นมาตรฐานที่นักออกแบบต้องคำนึงถึงเลยทีเดียว เพราะการใส่ใจสิ่งแวดล้อมทำให้เราอยู่ร่วมกับธรรมชาติอย่างกลมกลืนเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน มีผลทำให้มนุษย์อยู่กันอย่างปลอดภัยไปชั่วลูกชั่วหลาน ท่านผู้อ่านยังอยู่ในคอลัมน์ retail branding ครับ ขณะที่ผมได้ไปพักสมองที่ต่างจังหวัดซึ่งในปีนี้ผมได้ไปที่จังหวัดเชียงใหม่และลำพูน ซึ่งเป็นจังหวัดที่ผมชื่นชอบมาก เป็นเมืองที่น่าอยู่ อาหารการกินอร่อย ค่าครองชีพไม่สูง และมีกลิ่นอายของวัฒนธรรมที่สวยงาม มีเสน่ห์ มีวัดวาอารามต่างๆ มากมาย พูดแล้วก็อยากไปขึ้นมาทันที
ระหว่างที่กำลังท่องเที่ยวอยู่นั้น ผมก็ได้พบกับร้านอาหารอยู่ร้านหนึ่งซึ่งเป็นร้านที่ขึ้นชื่อมากในเรื่องอาหารพื้นเมือง พอเห็นปุ๊บก็เลยนึกถึงผู้อ่านคอลัมน์ผมขึ้นมาทันที ร้านอาหารร้านนี้ชื่อ “ร้านเม็ดข้าว” เห็นแล้วสะดุดตาในการออกแบบร้านโดยใช้วัสดุท้องถิ่นได้อย่างมีรสนิยมและมีรากของความเป็นเอกลักษณ์งานออกแบบท้องถิ่นได้อย่างน่าชื่นชม ผมเลยเก็บมาฝากผู้อ่านทุกท่านหน้าร้านมีการออกแบบป้ายโดยใช้ตัวอักษรที่มีเอกลักษณ์จากทางภาคเหนือสังเกตนะครับแม้กระทั่งตัวเลขยังต้องเป็นเลขไทย วัสดุใช้ปูนฉาบเรียบทาสีแดงน้ำหมาก สีของตัวอักษรเป็นสีเหลืองทอง ให้อารมณ์ที่เป็นเมืองพุทธแบบล้านนา ด้านการทำงานผลิตใช้วัสดุและแรงงานท้องถิ่นทั้งหมด
ตัวอาคารด้านหน้านั้น ทางผู้ออกแบบได้ประยุกต์ นำวัสดุที่หาได้ง่ายตามท้องถิ่น และมาจากความชอบลูกศรที่ดูพุ่งทะยานไปข้างหน้า แต่อีกด้านหนึ่งก็เป็นการแก้ปัญหาหน้างานที่ถูกป้ายเทศบาลบดบัง ดูเรียบง่ายและร่วมสมัย ผนังรั้วนั้นไม่ต้องการให้มีอะไรมารบกวนความโดดเด่นของตัวอาคาร เลยใช้วัสดุปูนดิบเพื่อเป็นการส่งเสริมความทันสมัยเพิ่มเติมไปด้วย นอกจากนั้นยังมีเรื่องความเชื่อของภูมิปัญญาท้องถิ่นเข้ามาเกี่ยวข้องกับงานออกแบบ คือยอดของหลังคาปลายแหลมมีการผูกด้ายสายสิญจน์ที่ผ่านพิธีกรรมมาแล้ว เพื่อให้อาคารนี้มีความเป็นสิริมงคล
โครงสร้างอาคารเป็นแบบเปิดโล่ง ด้านความงามก็ลงตัว โดยใช้ไม้มาทำเป็นโครงสร้างหลังคาที่โค้งยาวต่อเนื่องน่าสนใจ การเจาะช่องหน้าต่างก็จำลองสัดส่วนมาจากวัดทางภาคเหนือโดยใช้เฟรมไม้สีดำ
จุดเด่นของร้านนี้ที่ผมเห็นแล้วต้องรีบเข้าไปเก็บภาพโดยทันทีคือ ผนังที่ใช้วัสดุข้าวเปลือกที่หาได้ง่ายจากท้องถิ่น กรุลงบนผนังขนาดใหญ่ สีของข้าวเปลือกสีน้ำตาลอ่อนดูนุ่มสบายตา และดูมีลูกเล่นที่มีเสน่ห์ และนี่แหละครับที่ผมว่าเป็นการออกแบบเพื่อสิ่งแวดล้อมหรือการพัฒนาที่ยั่งยืนจริงๆ การออกแบบร้านในทุกๆ รายละเอียดใช้วัสดุที่ไม่มีพิษภัยต่อสิ่งแวดล้อมและไม่มีอะไรที่เป็นการข่มธรรมชาติเป็นการอยู่รวมกันในสังคมที่ใช้แรงงานท้องถิ่นสามารถทำได้ ส่วนแรงบันดาลใจของผู้ออกแบบคือต้องการให้กำลังใจเจ้าของร้านคือมีผนังที่มีสีทองอร่าม ก็เลยนึกถึงเม็ดข้าวเปลือก อีกประเด็นที่เห็นความแหลมคมของแนวความคิดคือผนังที่เป็นจุดเด่นนี้ได้ถูกใช้ไปเป็นชื่อร้าน “เม็ดข้าว”
ท้ายสุดพอผมมองไปที่พื้นก็เห็นความตั้งใยของการใช้อิฐมอญเรียงร้อยกันอย่างเป็นจังหวะ เป็นการกำหนดพื้นที่ semi outdoor ได้อย่างลงตัว วัสดุเหล่านี้ต้องให้มันสะท้อนความเป็นสัจจุของตัวมันเองออกมา โดยการปูสลับกันให้เห็นร่องรอยของตะไคร่น้ำ หรือการกะเทาะของขอบตัวอิฐ
จากตัวอย่างที่ผมได้เก็บภาพถ่ายมาเล่มนี้นั้นคงไม่ใช่แค่เรื่องความงามหากแต่ต้องการให้ผู้ประกอบการหรือเจ้าของแบรนด์เห็นว่าการสร้างเอกลักษณ์งานออกแบบที่ดีนั้นต้องคำนึงถึงภูมิปัญญาท้องถิ่น วัสดุที่หาง่าย วัสดุที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เรื่องราวเหล่านี้เห็นครับที่เรียกว่าการออกแบบที่สะท้อนความยั่งยืนได้ต่อไป สวัสดี

NOTE
ขอขอบคุณ :  คุณหยี และคุณแจ้ว เจ้าของร้านเม็ดข้าว จ.ลำพูน
 คุณสันต์ ลือเมือง ผู้ออกแบบ
(0)
Share
idesign
Keep by idesign
2838
FOLLOWER

SUSTAINABLE DESIGN

"สวัสดีครับท่านผู้อ่านที่สนใจในการออกแบบและการสร้างแบรนด์ ฉบับนี้มาพบกันปี 2554 เล่มนี้เป็นเนื้อหาแบบสบายๆ แต่ฟังดูหัวข้อแล้วไม่ค่อยสบายเท่าไรนัก สำหรับกระแสที่มาแรงในปีนี้คงหนีไม่พ้นเรื่องการออกแบบเพื่อการดูแลสภาพแวดล้อมโลกหรือการเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมนั่นเอง ในความเห็นของผม กระแสเหล่านี้ไม่ควรเป็นเพียงกระแสชั่วคราวแต่ควรเป็นสิ่งที่จำเป็นต้องทำมากกว่า และควรพัฒนาไปเป็นมาตรฐานที่นักออกแบบต้องคำนึงถึงเลยทีเดียว เพราะการใส่ใจสิ่งแวดล้อมทำให้เราอยู่ร่วมกับธรรมชาติอย่างกลมกลืนเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน มีผลทำให้มนุษย์อยู่กันอย่างปลอดภัยไปชั่วลูกชั่วหลาน ท่านผู้อ่านยังอยู่ในคอลัมน์ retail branding ครับ ขณะที่ผมได้ไปพักสมองที่ต่างจังหวัดซึ่งในปีนี้ผมได้ไปที่จังหวัดเชียงใหม่และลำพูน ซึ่งเป็นจังหวัดที่ผมชื่นชอบมาก เป็นเมืองที่น่าอยู่ อาหารการกินอร่อย ค่าครองชีพไม่สูง และมีกลิ่นอายของวัฒนธรรมที่สวยงาม มีเสน่ห์ มีวัดวาอารามต่างๆ มากมาย พูดแล้วก็อยากไปขึ้นมาทันที
"
1 KEEP
idesign
0 LOVES
COMMENT
RELATED ARTICLE
4
1
1
1
0
0
0
0
0
0
SQUARE