LOLITA: เมื่อตัวหนังสือถูกกักขัง ความรักเป็นเรื่องต้องห้าม ในปี 1955 หลังถูกปฏิเสธจากทุกสำนักพิมพ์ในสหรัฐอเมริกา นักเขียนชาวรัสเซีย วลาดิมีร์ นาโบคอฟ (Vladimir Nabokov)
วัย 56 ปี ก็หอบหิ้วต้นฉบับนวนิยายลำดับสามที่เขาแต่งโดยใช้ภาษาอังกฤษไปยังปารีส เพื่อส่งมอบให้กับโรงพิมพ์ที่เปิดรับพิมพ์งานแบบ “ใต้ดิน”
ด้วยสำนวนภาษาอันโดดเด่นและชื่อเรื่องว่า โลลิตา (Lolita) ที่เป็นชื่อเรียกลับๆ ระหว่างตัวเอกอย่างพ่อเลี้ยงวัยกลางคนผู้มีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับเด็กหญิงวัย 12 ปี ผู้มีฐานะเป็นลูกบุญธรรมของตนเอง ความร้ายแรงของความรักต่างวัยที่ก้าวลํ้าเส้นของหลักศีลธรรมอันดีในช่วงทศวรรษ 1950 ก็ส่งผลให้ โลลิตา ได้รับคำวิจารณ์และคำสรรเสริญว่าเป็นทั้ง “หนังสือที่มีเนื้อหาสกปรก” และ “หนังสือที่มีเนื้อหางดงามราวกับศิลปะ” ในเวลาเดียวกัน
ในปี 1962 สแตนลีย์ คูบริก (Stanley Kubrick) นำบทประพันธ์ โลลิตา มาสร้างเป็นภาพยนตร์จนประสบความสำเร็จอย่างท่วมท้น ด้วยรายได้ที่มากถึง 10 ล้านเหรียญสหรัฐฯ จากเงินลงทุนเพียง 2 ล้านเหรียญสหรัฐฯ โลลิตา ยังได้รับการถ่ายทอดในอีกหลายเวทีการแสดง ทั้งโอเปร่า บัลเลต์ และ บรอดเวย์มิวสิคัล
แต่อย่างไรก็ตาม คำชื่นชมอย่างหลังก็ไม่มีนํ้าหนักมากพอที่จะทำหนังสือเล่มนี้รอดตัวจากการถูกสั่งห้ามจากสถาบันต่างๆ ในหลายประเทศทั้งอังกฤษและฝรั่งเศสที่สั่งแบนทันทีในปีถัดมา ตามมาด้วยอาร์เจนติน่าและนิวซีแลนด์ ที่รัฐบาลต่างให้เหตุผลตรงกันว่าเป็นหนังสือที่มีเนื้อหา “ไม่เหมาะสม”
แต่เมื่อเวลาผ่านไป การเริ่มเปิดรับและยอมรับค่านิยมที่แตกต่างที่มากขึ้นทำให้วรรณกรรมเรื่องนี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ใหม่ในฐานะผลงานคลาสสิกชั้นเยี่ยม โลลิตา ได้รับคัดเลือกจากสำนักพิมพ์ Modern Library ในปี 1998 ให้เป็นวรรณกรรมที่ดีเด่นที่สุดในศตวรรษที่ 20 ลำดับที่ 4 จาก 100 ที่ไม่ได้มีเนื้อหาสนับสนุนความสัมพันธ์ต้องห้ามต่างวัยอย่างที่เคยถูกปรามาส แต่เมื่อปอกเปลือกออกแล้วก็พบว่า โลลิตา บรรจุเรื่องราวที่มีทั้งโศกนาฏกรรม การเดินทาง เส้นแบ่งที่พร่าเลือนระหว่างโลก
จินตนาการและภาพความจริงที่อยู่ตรงหน้า รวมถึงการกดขี่ในสังคมที่สะท้อนผ่านตัวอักษรได้อย่างงดงาม คำเรียก “โลลิตา” ยังถูกใช้ในบทบาทของวัฒนธรรมร่วมสมัยอย่างแพร่หลาย เพื่อเป็นคำนิยามของเด็กหญิงที่มีลักษณะเย้ายวนเฉพาะตัว โฆษณาน้ำหอมของมาร์ค จาค็อบส์ (Marc Jacobs) รุ่น Oh! Lola ที่เลือกพรีเซนเตอร์เด็กสาววัย 17 ปีอย่าง ดาโกตา แฟนนิ่ง (Dakota Fanning) มาพร้อมกับชุดกระโปรงระบายสีชมพูอ่อนนั่งถือขวดนํ้าหอมที่มีฝาเปิดเป็นดอกไม้กำลังเบ่งบานสีบานเย็นไว้กลางหว่างขา คือตัวอย่างผลงานโฆษณาที่บ่งบอกถึงลักษณะพิเศษของโลลิตาอย่างชัดเจน ผ่านภาพสะท้อนอย่างความบริสุทธิ์ เด็กหญิงผิวขาว สายตาเชิญชวน และความเซ็กซี่แบบไร้เดียงสา อย่างไรก็ตามผลงานชิ้นนี้ถูกแบนในสหราชอาณาจักรจาก The Advertising Standards Authority (ASA)
(0)
Share
TCDC
Keep by TCDC
2147
FOLLOWER

LOLITA: เมื่อตัวหนังสือถูกกักขัง ความรักเป็นเรื่องต้องห้าม

"ในปี 1955 หลังถูกปฏิเสธจากทุกสำนักพิมพ์ในสหรัฐอเมริกา นักเขียนชาวรัสเซีย วลาดิมีร์ นาโบคอฟ (Vladimir Nabokov)
วัย 56 ปี ก็หอบหิ้วต้นฉบับนวนิยายลำดับสามที่เขาแต่งโดยใช้ภาษาอังกฤษไปยังปารีส เพื่อส่งมอบให้กับโรงพิมพ์ที่เปิดรับพิมพ์งานแบบ “ใต้ดิน”
ด้วยสำนวนภาษาอันโดดเด่นและชื่อเรื่องว่า โลลิตา (Lolita) ที่เป็นชื่อเรียกลับๆ ระหว่างตัวเอกอย่างพ่อเลี้ยงวัยกลางคนผู้มีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับเด็กหญิงวัย 12 ปี ผู้มีฐานะเป็นลูกบุญธรรมของตนเอง ความร้ายแรงของความรักต่างวัยที่ก้าวลํ้าเส้นของหลักศีลธรรมอันดีในช่วงทศวรรษ 1950 ก็ส่งผลให้ โลลิตา ได้รับคำวิจารณ์และคำสรรเสริญว่าเป็นทั้ง “หนังสือที่มีเนื้อหาสกปรก” และ “หนังสือที่มีเนื้อหางดงามราวกับศิลปะ” ในเวลาเดียวกัน"
1 KEEP
TCDC
0 LOVES
COMMENT