รู้จักกับสถาปนิกสุดเจ๋ง ขวดน้ำที่เขาประดิษฐ์ ดื่มเสร็จแล้วเอามาสร้างบ้านได้เลย Dirk Hebel เกิดในประเทศเยอรมนี เขาเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ทางด้านสถาปัตยกรรมและการก่อสร้างที่ Future Cities Laboratory (FCL) ซึ่งก่อตั้งโดย ETH Zurich (Swiss Federal Institute of Technology Zurich) และ Singapore’s National Research Foundation ในสิงคโปร์ Hebel มีความสนใจในเรื่องของการศึกษาสถาปัตยกรรมที่ส่งเสริมให้เกิดการออกแบบที่เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมและท้องถิ่น ผลงานทางการออกแบบและการวิจัยของเขามีความเกี่ยวเนื่องกับงานพัฒนาสังคม การเติบโตของเมืองในประเทศกำลังพัฒนา รวมถึงการทดลองด้านวัสดุก่อสร้างที่ทำจากวัสดุเหลือใช้หรือวัสดุในท้องถิ่นต่างๆ ผลงานหนึ่งที่น่าสนใจคือ United_Bottle ซึ่งเป็นการออกแบบขวดพลาสติกใส่น้ำรูปแบบใหม่ที่เมื่อดื่มน้ำหมดแล้วสามารถนำขวดไปใช้ก่อสร้างอาคารได้โดยรอยหยักของขวดสามารถนำมาประกอบกันได้อย่างพอดี

จากภาพ:
โครงการวิจัย SECUProject ทดลองเรื่องวัสดุและโครงสร้างเบา ราคาประหยัด
คุณสามารถเอามันไปปฏิบัติได้เลย มันไม่มีปัญหา ถ้าเรามีเครื่องมือพร้อม เรามีแบบ เรามีทุกอย่างพร้อมที่จะทำมัน คำถามก็คือ คุณจะโน้มน้าวให้กลุ่มอุตสาหกรรมใช้มันได้อย่างไร และจะทำอย่างไรให้เขาเลิกกลัวว่าการใช้รูปทรงขวดแบบใหม่อาจจะทำให้เขาเสียลูกค้าไปได้ นั่นเป็นอุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดที่คุณมีในตอนนี้ และเรากำลังจะพยายามติดต่อกลุ่มบริษัทขนาดเล็กที่กำลังจะเริ่มการบรรจุขวดของผลิตภัณฑ์สักอย่าง และมีความสนใจที่จะดึงเอาความคิดเรื่องการนำขวด PET กลับมาใช้ใหม่ร่วมกับผลิตภัณฑ์ของเขา

(การออกแบบรูปแบบขวดใหม่นั้นทำให้ขวดมีราคาแพงขึ้นหรือเปล่า?) ไม่ เราใช้ขั้นตอนการทำแบบเดียวกัน พลาสติกชนิดเดิม ปริมาณเท่าเดิม เทคนิคเดียวกัน เครื่องจักรแบบเดียวกัน ความเร็วที่ถูกกำหนดจากการผลิตแบบเดียวกัน ฉะนั้น ราคาของมันก็พอๆ กับราคาของขวด PET ทั่วไป ในฐานะสถาปนิก ผมมองพัฒนาการทางสังคมในแง่มุมที่มีลักษณะเฉพาะมากๆ ซึ่งก็หมายความว่า ผมสนใจสภาพแวดล้อมทางกายภาพในฐานะสื่อกลางระหว่างผู้คนและที่ว่าง ดังนั้น สำหรับผม ในปีหลังๆ มานี้ ผมให้ความสนใจมากขึ้นเรื่อยๆ กับคำถามเกี่ยวกับสินค้าและผลิตภัณฑ์ที่อยู่รอบๆ ตัวเราว่ามันมาจากไหน ยกตัวอย่าง เช่น มันจำเป็นหรือเปล่าที่คนที่ยุโรปสามารถซื้อผลไม้ของทุกฤดูกาลจากเอเชียได้ และคำถามที่ใกล้เคียงกันก็คือมันจำเป็นหรือเปล่าที่เราจะสร้างอาคารด้วยวัสดุอย่างในกรณีของแอฟริกา ที่ผมใช้ชีวิตอยู่ 3 ปี วัสดุที่นั่นถูกผลิตในจีนหรืออินเดีย และขนขึ้นเรือมาด้วยค่าใช้จ่ายที่สูงมาก และมีอัตราการปล่อย CO2 สูงในแอฟริกา จากนั้นก็ถูกสร้างขึ้นในฐานะระบบการก่อสร้างซึ่งสำหรับผม มันเป็นเรื่องที่ไร้สาระที่สุด ในแง่กิจกรรมทางวัฒนธรรมและสังคม ดังนั้นนี่เป็นเรื่องที่ผมสนใจและสิ่งที่ผมกำลังศึกษาอยู่ตอนนี้ มันเป็นไปได้หรือไม่ที่เราจะพบทางเลือกอื่นๆ เพื่อผลักดันเรื่องราวเหล่านี้

จากภาพ: 
อาคาร Sustainable Urban Dwelling Unit(SUDU)ของ EiABC ทดลองใช้วัสดุและโครงสร้างที่เหมาะสมกับประเทศเอธิโอเปีย ทางเดียวที่เราสามารถจัดการกับเงื่อนไขที่ยุ่งยากนี้ได้ก็คือ เราต้องส่งเสริมให้คนมีความเข้าใจเกี่ยวกับมันมากขึ้น ถูกไหม คงไม่มีใครอยากจะย้ายเข้าไปอยู่ในอาคาร และนั่งคิดว่าวัสดุท้องถิ่นเหล่านี้ยังคงถูกใช้ในแบบเดิมๆ เหมือนที่มันเคยเป็นมาตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมา ผมไม่สนับสนุนความคิดของการย้อนกลับไปหาอดีตเลยนะ ผมส่งเสริมแนวคิดของการมองไปข้างหน้าและในขณะเดียวกัน ก็มองย้อนกลับไปที่วัสดุพื้นถิ่นเหล่านั้น แต่หยิบใช้มันในแบบที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง นี่เป็นสิ่งที่จะต้องให้การสนับสนุน ประหลาดดีเหมือนกันในสังคมตะวันตกของเรา มันง่ายที่เราจะสื่อสารประเด็นแนวคิดนี้ เพราะผู้คนเห็นว่านี่คืออนาคตดังนั้น พวกเขาก็ต้องการที่จะโยงตัวเองเข้ากับอนาคต ฉะนั้นการทำให้คนเข้าใจประเด็นนี้ เป็นทางที่มีประสิทธิภาพที่สุด

จากภาพ: 
อาคาร SUDU ของ EiABC ทดลองใช้วัสดุและโครงสร้างที่เหมาะสมกับประเทศเอธิโอเปีย ใช่ผมอยู่ในตำแหน่งเป็นเวลา 3 ปี โดยหลักการแล้วหน้าที่ของผมคือการให้ความรู้แก่สถาปนิกรุ่นใหม่ เราสร้างสถาบันขึ้นมาใหม่เลย ก่อนปี 2006 ที่นั่นมีสถาปนิกจบในประเทศประมาณ 20 คนต่อปี สำหรับปริมาณประชากร 80 ล้านคน คุณลองคิดดูสิว่าภาระมันหนักขนาดไหน ดังนั้นเราจึงเริ่มโรงเรียนใหม่ พร้อมหลักสูตรใหม่และอาคารหลังใหม่ ทุกอย่างเกือบจะเริ่มต้นจากศูนย์ นอกจากนี้เราก็ช่วยแนะนำหลักสูตรที่อยู่บนฐานคิดของการออกแบบที่ไม่ยึดติดอยู่แต่กับโครงสร้างเหล็กและผืนหน้าต่างกระจก เพราะมันเป็นเรื่องที่ไร้เหตุผลมากสำหรับพื้นที่แบบนั้น สิ่งที่เราทำก็คือการกระตุ้นความสนใจของนักศึกษาในเรื่องของทางเลือกเหล่านี้ สอนให้เขารู้ถึงทางเลือกในการออกแบบ การสร้างความสามารถในการสื่อสารกับลูกค้า โน้มน้าวให้ลูกค้าตระหนักว่ามันยังมีทางเลือกอื่นๆ อยู่ และนั้นก็คือบทบาทของผม

จากภาพ: 
อาคาร SUDU ของ EiABC ทดลองใช้วัสดุและโครงสร้างที่เหมาะสมกับประเทศเอธิโอเปีย สิ่งที่มีศักยภาพสูงสุดคือขยะ มันคือศักยภาพแห่งอนาคต ผมคิดว่าเราสามารถขุดเหมืองในเมือง ผมว่าเหมืองแบบใหม่จะไม่ใช่เรื่องของการขุดหาทอง เงินหรือโลหะอะไรก็ตามแต่ แต่มันหมายถึงเหมืองใหม่ๆ เหล่านี้มันจะอยู่ในเมืองของเรา เพราะวัสดุมากมายที่ถูกมองว่าเป็นขยะ มันมีศักยภาพที่จะเอามาทำเป็นวัสดุก่อสร้างใหม่ๆ ในอนาคต และผมก็ไม่เห็นเหตุผลว่าทำไมเราจะไม่สามารถเอาวัสดุจากอาคารที่ถูกรื้อมาสร้างอาคารหลังใหม่ ผมคิดว่ามันไม่มีเหตุผลอะไรที่จะทำมันออกมาไม่ได้นะ

จากภาพ: 
การทดลองนำไม้ไผ่มาออกแบบเป็นโครงสร้าง
Board: Dirk Hebel
(0)
Share
art4d
Keep by art4d
1801
FOLLOWER

รู้จักกับสถาปนิกสุดเจ๋ง ขวดน้ำที่เขาประดิษฐ์ ดื่มเสร็จแล้วเอามาสร้างบ้านได้เลย

"Dirk Hebel เกิดในประเทศเยอรมนี เขาเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ทางด้านสถาปัตยกรรมและการก่อสร้างที่ Future Cities Laboratory (FCL) ซึ่งก่อตั้งโดย ETH Zurich (Swiss Federal Institute of Technology Zurich) และ Singapore’s National Research Foundation ในสิงคโปร์ Hebel มีความสนใจในเรื่องของการศึกษาสถาปัตยกรรมที่ส่งเสริมให้เกิดการออกแบบที่เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมและท้องถิ่น ผลงานทางการออกแบบและการวิจัยของเขามีความเกี่ยวเนื่องกับงานพัฒนาสังคม การเติบโตของเมืองในประเทศกำลังพัฒนา รวมถึงการทดลองด้านวัสดุก่อสร้างที่ทำจากวัสดุเหลือใช้หรือวัสดุในท้องถิ่นต่างๆ ผลงานหนึ่งที่น่าสนใจคือ United_Bottle ซึ่งเป็นการออกแบบขวดพลาสติกใส่น้ำรูปแบบใหม่ที่เมื่อดื่มน้ำหมดแล้วสามารถนำขวดไปใช้ก่อสร้างอาคารได้โดยรอยหยักของขวดสามารถนำมาประกอบกันได้อย่างพอดี
จากภาพ:
โครงการวิจัย SECUProject ทดลองเรื่องวัสดุและโครงสร้างเบา ราคาประหยัด"
1 KEEP
art4d
0 LOVES
COMMENT