นำทอง  แซ่ตั้ง พื้นที่ศิลปะ... ของใคร  เพื่อใคร นี่เป็นความผิดพลาดที่คนมองว่า คนที่ไปดูงานศิลปะต้องดูรู้เรื่อง ต้องเข้าใจ มันไม่ใช่เวลาคุณไปเดินสวนสาธารณะ ไปนู่นไปนี่คุณไม่เห็นต้องคิดเลย แต่ทำไมพอจะไปแกลเลอรีนี่ต้องนึกก่อนเลยว่าจะดูรู้เรื่องหรือเปล่า ทุกคนมีสิ่งเหล่านี้อยู่แล้วข้างใน  แต่ประเด็นคือเราโดนครอบงำมาตั้งแต่เด็กเช่นเวลาเขียนรูปต้องร่างเส้นให้เสร็จ มีเบอร์ในช่องอีก ว่าช่องไหนใส่สีอะไร  หรือเวลาเขียนต้องให้เหมือน ผมไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมเด็กฝรั่งหรือญี่ปุ่นถึงมีความคิดสร้างสรรค์สูงมาก เพราะเขาไม่เคยถูกครอบงำเรื่องนี้  บ้านเราใครเขียนรูปเก่งครูก็จะเอาใจ คุณอาจจะเคยเห็นในหนังสือพิมพ์ว่าแข่งวาดรูปกัน 140 กว่าประเทศนี่ไทยเรากวาดรางวัลมากันหมดเลย  มันกลายเป็นค่านิยมที่ผิดเพราะเราทำให้เด็กแข่งเพื่อเอารางวัล แต่ไม่ได้สอนว่างานศิลปะมันจะช่วยให้เราพัฒนาอะไรได้บ้าง
หากเอ่ยถึงพื้นที่ศิลปะชั้นนำของกรุงเทพฯ แล้ว หนึ่งในนั้นคงหนีไม่พ้น "นำทอง แกลเลอรี (Numthong Gallery)" ห้องจัดแสดงงานศิลปะของนำทอง แซ่ตั้ง ผู้ครํ่าหวอดในวงการศิลปะไทยมากว่าสามสิบปี ซึ่งปัจจุบันได้โยกย้ายที่ตั้งจากพื้นที่เดิมบริเวณสามเสนมายังบ้านใหม่ที่ใหญ่กว่าในซอยอารีย์สัมพันธ์ 5

จากอาสาสมัครของหอศิลป์พีระศรี เมื่อวัยต้นยี่สิบ จนมาเป็นเจ้าของแกลเลอรีและนักจัดการงานศิลปะที่มีส่วนผลักดันให้ศิลปินไทยรุ่นน้อยใหญ่เป็นที่รู้จักในทุกวันนี้ นำทองถือเป็นผู้หนึ่งที่มีโอกาสได้พบเห็นและผ่านประสบการณ์ต่างๆ  ด้านการจัดการพื้นที่ศิลปะมาแล้วมากมาย และบทสนทนากับเขาในครั้งนี้คงช่วยให้เรากลับมาคิดทบทวนถึงความหมายและหน้าที่ที่แท้จริงของคำว่า “พื้นที่ศิลปะ”
ถ้าเด็กได้เริ่มสัมผัสตั้งแต่เล็กๆ โตขึ้นได้ยิน ได้ฟัง ได้เห็นแบบไหน เขาก็รับไปแบบนั้น แต่บ้านเราไม่มีวัฒนธรรมให้ลูกหลานดูงานศิลปะกัน  แต่เด็กไม่ต้องพูดถึงขั้นรู้จักชื่นชมนะ เอาแค่ไปเห็น ให้รู้จักยังไม่ค่อยมี ตอนนี้หอศิลป์กทม. (หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร) เขามีกิจกรรมในพื้นที่ใหม่อันหนึ่งก็คือ พีเพิลส์ แกลเลอรี (People's Gallery) ให้ศิลปินไปนำเสนอผลงาน ผมก็ไปนั่งสังเกตดูนะ แต่สุดท้ายตรงพื้นที่นิทรรศการก็เหมือนเดิม คนเฝ้าโต๊ะนิทรรศการก็เฝ้าไปคนที่มาดูบางทีก็อยากได้ข้อมูล  แต่ไม่รู้จะไปคุยกับใคร คืออย่างน้อยที่สุด มีคนมาคุยกันก็ยังนับว่ามีการโต้ตอบ ตรงนี้ต่างหากที่มันจะได้อะไรกลับไป แต่ตราบใดที่มีพื้นที่แสดงงานแล้วปล่อยไปเฉยๆ คนก็ยังไม่ได้อะไรอยู่ดี
(1)
Share
TCDC
Keep by TCDC
2147
FOLLOWER

นำทอง แซ่ตั้ง พื้นที่ศิลปะ... ของใคร เพื่อใคร

"นี่เป็นความผิดพลาดที่คนมองว่า คนที่ไปดูงานศิลปะต้องดูรู้เรื่อง ต้องเข้าใจ มันไม่ใช่เวลาคุณไปเดินสวนสาธารณะ ไปนู่นไปนี่คุณไม่เห็นต้องคิดเลย แต่ทำไมพอจะไปแกลเลอรีนี่ต้องนึกก่อนเลยว่าจะดูรู้เรื่องหรือเปล่า ทุกคนมีสิ่งเหล่านี้อยู่แล้วข้างใน แต่ประเด็นคือเราโดนครอบงำมาตั้งแต่เด็กเช่นเวลาเขียนรูปต้องร่างเส้นให้เสร็จ มีเบอร์ในช่องอีก ว่าช่องไหนใส่สีอะไร หรือเวลาเขียนต้องให้เหมือน ผมไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมเด็กฝรั่งหรือญี่ปุ่นถึงมีความคิดสร้างสรรค์สูงมาก เพราะเขาไม่เคยถูกครอบงำเรื่องนี้ บ้านเราใครเขียนรูปเก่งครูก็จะเอาใจ คุณอาจจะเคยเห็นในหนังสือพิมพ์ว่าแข่งวาดรูปกัน 140 กว่าประเทศนี่ไทยเรากวาดรางวัลมากันหมดเลย มันกลายเป็นค่านิยมที่ผิดเพราะเราทำให้เด็กแข่งเพื่อเอารางวัล แต่ไม่ได้สอนว่างานศิลปะมันจะช่วยให้เราพัฒนาอะไรได้บ้าง"
1 KEEP
TCDC
1 LOVES
skhemchart
COMMENT