THE RUBBER KILLER สเริงรงค์ วงษ์สวรรค์ ฝีเข็มบนแผ่นยาง “จุดเริ่มต้นมาจากเราทดลองนำยางในรถมาทำปกทำสันสมุดกระดาษกล้วย แต่เห็นเศษยางเหลือเป็นกองก็เสียดาย ตอนนั้นเป็นจังหวะเดียวกับที่กระเป๋าสตางค์ผมขาด ผมเลยลองเอายางมาเย็บเป็นกระเป๋าใบเล็กๆ แล้วเริ่มชอบ นั่นเป็นแรงบันดาลใจในการทำครั้งแรก จนในที่สุดก็เริ่มขยายความคิดว่าอยากทำเป็นธุรกิจ ก็เลยตระเวนหาช่างแล้วลองทำดูยิ่งพอเห็นฝีเข็มบนยางรู้สึกว่ามันเป็นความสวยงามแบบดิบๆ พอทำเสร็จ ก็มีเพื่อนมาขออยู่เรื่อยๆ เพราะชอบ เลยคิดว่าน่าจะลองทำขายดูบ้างกลายเป็นจุดเริ่มต้นของงานทำมือจนกระทั่งเติบโตเป็นแบรนด์”
ความต้องการบริโภคอย่างมากมาย
และปริมาณเป็นเรื่องสำคัญมาก่อนคุณภาพของผู้รอคอยกว่า 7,000 ล้นคน ทำให้การผลิตแบบสายพานในโรงงานอุตสาหกรรมกลายเป็นหนึ่งระบบการผลิตที่ว่ากันว่าทรงประสิทธิภาพมากที่สุด เดชสิริ มณีโชติ ผู้ปลุกปั้นรองเท้ายี่ห้อ ‘มณีศิลป์’ ในประเทศไทยให้โด่งดังไปไกลถึงประเทศที่ว่ากันว่าเป็นต้นกำเนิดของงานหนังทำมืออย่างอิตาลี ในชื่อยี่ห้อไทยๆ แต่จำง่ายขึ้นว่า ‘มณี’ (MANEE) ความสำเร็จของมณีศิลป์ ส่วนหนึ่งมาจากการให้ความสำคัญเรื่องการผลิต ซึ่งรองเท้าทุกคู่ของที่นี่ล้วนผลิตด้วยแรงงานฝีมือและใช้มือทำงานเกือบทุกขั้นตอน ทุกวันนี้ มณีศิลป์มีสาขาในประเทศอีก 2 สาขาคือในอิตาลี และสวิตเซอร์แลนด์ นอกจากนี้ กำลังศึกษาความเป็นไปได้ที่จะลงทุนเปิดในประเทศโปรตุเกส ใครสนใจแวะไปอุดหนุนช่างทำรองเท้าคนได้ ดูรายละเอียดที่ http://www.msmfoorwear.com โน๊ต หรือ กฤษดา ภควัตสุนทร เป็นที่รู้จักกันดีในหมู่ของนักวาดภาพประกอบ คนทำงานศิลปะ และดีไซเนอร์ ว่างหลงใหลในการวาดรูป และรูปของเขามักเป็นรูปที่ผ่านกระบวนการในคอมพิวเตอร์น้อยที่สุด ตลอดสิบปีของการทำงานในแวดวงของนักออกแบบดีไซเนอร์และนักวาดภาพประกอบโน๊ตเป็นที่รู้จักในฝีไม้ลายมือตั้งแต่สมัยยังเป็นนักศึกษาฝึกงานอยู่ที่เกรย์ฮาวนด์ จนกระทั่งได้มาทำโปรเจ็กต์ Grey By Greyhound ดูแลตั้งแต่เริ่มต้น จนกระทั่งจบโปรเจ็กต์  ไม่น่าแปลกใจที่หลายคนจะไม่รู้จักเบเกิล บางคนคิดว่ามันเป็นโดนัทและคิดถึงขั้นว่าคนพูดต้องการสั่งเบอร์เกอร์มาซัดให้หายหิว แต่บังเอิญออกเสียงเพี้ยน! เป็นเพราะบ้านเราไม่ได้นิยมบริโภคขนมชนิดนี้เป็นอาหารเช้าเหมือนในนิวยอร์ก “มหานครแห่งเบเกิล” ที่ความนิยมในการกินเริ่มมาจากกลุ่มชาวอเมริกันเชื้อสายยิว ซึ่งในแง่มุมทางวัฒนธรรม เบเกิลมีความหมายกับคนอเมริกันเชื้อสายยิวที่อยู่ที่นี่ รวมถึงในแถบชายฝั่งตะวันออก (East Coast) ที่อพยพมาจากยุโรปช่วงก่อนศตวรรษที่ 20 ไม่ให้ขาดจากกัน ก่อนจะกลายเป็นอาหารยอดนิยมทั่วโลกในเวลานี้ โนท-โฆษิต ภิรมย์โสภา ช่างทำอูคูเลเล่ (custom Ukulele) ได้ดู เจ้าของบ้านหยิบแผ่นไม้ขึ้นมาพร้อมกับเล่าที่มาที่ไปของไม้แผ่นนั้นอย่างคร่าวๆ หลายครั้งที่ช่างทำกีตาร์ (Custom Guitar) ชี้ชวนให้ช่างทำอูคูเลเล่ทดลอง ‘เคาะ’ และ ‘ดม’ ไม้เหล่านั้นไปด้วยกันกับเขา
 เท่าที่เห็นมีคนจำนวนไม่มากที่คุยกันเรื่องไม้ได้นานเป็นครึ่งค่อนวัน ยิ่งโลกของทุนนิยมที่บูชาเงินตราและยึดถือความเร็วเป็นพระเจ้าด้วยแล้ว คงเป็นเรื่องยากที่จะหาคนที่ ‘เต็มใจ’ ขลุกอยู่กับกองไม้และ ‘อดทน’ อยู่กับฝุ่นละอองจากเศษไม้ได้นานเป็นแรมเดือน-เพื่อแลกกับกีตาร์หรืออูคูเลเล่เพียง 1 ตัว  เขาเริ่มค้นหาคำตอบด้วยการเรียนรู้จากคุณพ่อและมีโอกาสได้เรียนรู้จากช่างชำนาญโดยตรง
 “ผมมีโอกาสได้เข้าอบรมเรื่องการตัดสูทกับ Mr. Mario Napolitana นายกสมาคมช่างตัดเสื้อของอิตาลีในสมัยนั้น เมื่อผสมรวมระหว่างสิ่งที่เรียนกับสิ่งที่รู้ ผมพบคำตอบว่าเสื้อผ้าที่สวยงาม มีความประณีตในการตัดเย็บจะเนรมิตให้ผู้สวมใส่ดูมีพลัง เปลี่ยนคนแบบชนิดหน้ามือเป็นหลังมือ จุดนี้เองที่ทำให้ผมเริ่มสนใจการตัดเย็บสูทในสไตล์อิตาเลียน เลยคิดจะเปิดร้านตัดสูทไม่อีกร้าน
Board: Feature
(0)
Share
GM
Keep by GM
2469
FOLLOWER

THE RUBBER KILLER สเริงรงค์ วงษ์สวรรค์ ฝีเข็มบนแผ่นยาง

"“จุดเริ่มต้นมาจากเราทดลองนำยางในรถมาทำปกทำสันสมุดกระดาษกล้วย แต่เห็นเศษยางเหลือเป็นกองก็เสียดาย ตอนนั้นเป็นจังหวะเดียวกับที่กระเป๋าสตางค์ผมขาด ผมเลยลองเอายางมาเย็บเป็นกระเป๋าใบเล็กๆ แล้วเริ่มชอบ นั่นเป็นแรงบันดาลใจในการทำครั้งแรก จนในที่สุดก็เริ่มขยายความคิดว่าอยากทำเป็นธุรกิจ ก็เลยตระเวนหาช่างแล้วลองทำดูยิ่งพอเห็นฝีเข็มบนยางรู้สึกว่ามันเป็นความสวยงามแบบดิบๆ พอทำเสร็จ ก็มีเพื่อนมาขออยู่เรื่อยๆ เพราะชอบ เลยคิดว่าน่าจะลองทำขายดูบ้างกลายเป็นจุดเริ่มต้นของงานทำมือจนกระทั่งเติบโตเป็นแบรนด์”"
1 KEEP
GM
0 LOVES
COMMENT