ยาควินิน ทำมาจากอะไรอยากรู้จัง ยาตัวแรกที่ปราบโรคมาลาเรียหรือไข้จับสั่นเสียอยู่หมัด หลังจากสร้างความหนาวสั่นแก่ชาวโลกมาช้านานคือ ยาควินิน ซึ่งสกัดจากเปลือกของต้นไม้ชนิดหนึ่ง จากทวีปอเมริกาใต้ที่ชื่อว่า ซิงโคน่า

ถิ่นฐานแหล่งกำเนิดของเจ้าต้นซิงโคน่า อยู่ที่เทือกเขาแอนดีสในประเทศเอกวาดอร์ โบลิเวีย และเปรู เป็นพรรณไม้ยืนต้นที่ใบเขียวชอุ่มตลอดทั้งปี มีความสูงได้ถึง 30 เมตร ดอกออกเป็นช่อ ตรงปลายกิ่งมีสีขาว ชมพู หรือแดงและที่สำคัญ เปลือกของมันที่เป็นสีน้ำตาลนั้น นอกจากปราบไข้มาลาเรียแล้ว ยังแก้อาการเมาค้าง มีฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย และรักษาอาการหัวใจเต้นผิดปกติได้อีกด้วย

มีเรื่องเล่าว่า ราวกลางคริสต์ศตวรรษ ที่ 17 เคาน์เตสหรือภรรยาของท่านเคาน์ชินชอน ที่ 4 อุปราชหรือผู้สำเร็จราชการของสเปนในเปรู ป่วยเป็นไข้มาลาเรียอย่างหนัก หมอพยายามงัดวิชาความรู้ที่มีอยู่ออกมาช่วย ทว่าไม่สำเร็จ สุดท้ายจึงลองใช้ยาเปลือกไม้ที่ได้มาจากชาวอินเดียนแดง ปรากฏว่านางหายไข้เป็นปลิดทิ้ง

และเมื่อเคานต์เตสท่านนี้เดินทางกลับบ้านที่ยุโรป นางได้นำเปลือกไม้ชนิดนี้กลับไปด้วย ใครๆ ที่นั่นจึงเรียกไม้ต้นนี้ตามชื่อของนางเสียเลยว่า ซิงโคน่า

ช่างโชคดีเสียนี่กระไร ได้ประโยชน์จากตัวยาแล้วยังได้ชื่อเสียงมายันชั่วลูกชั่วหลานอีก
(0)
Share
Praew
Keep by Praew
5345
FOLLOWER

ยาควินิน ทำมาจากอะไรอยากรู้จัง

"ยาตัวแรกที่ปราบโรคมาลาเรียหรือไข้จับสั่นเสียอยู่หมัด หลังจากสร้างความหนาวสั่นแก่ชาวโลกมาช้านานคือ ยาควินิน ซึ่งสกัดจากเปลือกของต้นไม้ชนิดหนึ่ง จากทวีปอเมริกาใต้ที่ชื่อว่า ซิงโคน่า
ถิ่นฐานแหล่งกำเนิดของเจ้าต้นซิงโคน่า อยู่ที่เทือกเขาแอนดีสในประเทศเอกวาดอร์ โบลิเวีย และเปรู เป็นพรรณไม้ยืนต้นที่ใบเขียวชอุ่มตลอดทั้งปี มีความสูงได้ถึง 30 เมตร ดอกออกเป็นช่อ ตรงปลายกิ่งมีสีขาว ชมพู หรือแดงและที่สำคัญ เปลือกของมันที่เป็นสีน้ำตาลนั้น นอกจากปราบไข้มาลาเรียแล้ว ยังแก้อาการเมาค้าง มีฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย และรักษาอาการหัวใจเต้นผิดปกติได้อีกด้วย
มีเรื่องเล่าว่า ราวกลางคริสต์ศตวรรษ ที่ 17 เคาน์เตสหรือภรรยาของท่านเคาน์ชินชอน ที่ 4 อุปราชหรือผู้สำเร็จราชการของสเปนในเปรู ป่วยเป็นไข้มาลาเรียอย่างหนัก หมอพยายามงัดวิชาความรู้ที่มีอยู่ออกมาช่วย ทว่าไม่สำเร็จ สุดท้ายจึงลองใช้ยาเปลือกไม้ที่ได้มาจากชาวอินเดียนแดง ปรากฏว่านางหายไข้เป็นปลิดทิ้ง
และเมื่อเคานต์เตสท่านนี้เดินทางกลับบ้านที่ยุโรป นางได้นำเปลือกไม้ชนิดนี้กลับไปด้วย ใครๆ ที่นั่นจึงเรียกไม้ต้นนี้ตามชื่อของนางเสียเลยว่า ซิงโคน่า
ช่างโชคดีเสียนี่กระไร ได้ประโยชน์จากตัวยาแล้วยังได้ชื่อเสียงมายันชั่วลูกชั่วหลานอีก"
1 KEEP
Praew
0 LOVES
COMMENT