บรรยากาศในตัวเมืองตราด และการเดินทางไปหาดราชการุณย์ ยามเช้า...บางทีอาจสาย...
ตราดเป็นเมืองเงียบๆ ที่ผู้คนหลั่งไหลไปเกาะช้าง และเกาะกูดกันหมด เวลายามเช้า เด็กน้อยแต่งตัวไปเรียน คนเฒ่าคนแก่ออกมานั่งคุยกัน ชื่อกิจการ ชื่อซอยต่างๆ ตั้งมาเข้าขั้นยุคคลาสสิคคลินิกหมอมี ซอยยายอ่อน อะไรประมาณนั้น บ้านเรือนทรงเก่าที่สร้างมาไม่ต่ำกว่า 50-60 ปี ผสมผสานอย่างดีกับวิถีชีวิตแบบนี้ แวะซื้อปาท่องโก๋ตัวเล็ก หมูปิ้งไร้ข้าวเหนียว 3 ไม้ (ไม้ละ 3 บาท) และทอดมันปลาน้ำดอกไม้คือเสบียงยามเช้าของฉัน...

จากตัวตลาด นั่งรถสองแถวไปอีกประมาณ 50 กิโลเมตร ก็จะถึงหาดราชการุณย์ คนพื้นถิ่นเรียกว่า เขาล้าน ที่นี่เป็นเขตทหารบรรยากาศเงียบสงบ ชายหาดเวลากลางวันน้ำขึ้นจนเหลือพื้นทรายที่ไม่มาก นอกนั้นเป็นเขตหมู่หิน มีเรือลำน้อยเทียบท่าอยู่ 4-5 ลำ...
ตราด ภาค 2 ตอน... แมงกะพรุนหลากสี

ได้ยินข่าวตอนอยู่ห้วยแล้งว่ามีปรากฏการณ์อย่างหนึ่งเกิดขึ้นที่ทะเลตราด พี่ที่รู้จักกันส่งรูปภาพมาให้ดู ไม่ใช่เรื่องผิดธรรมชาติ มันเกิดขึ้นและเป็นมาเช่นนี้มานานเท่านานแล้ว ฉบับนี้เราจึงทำเป็นภาคต่อจากป่าสู่ทะเล ดูสัตว์ที่มหัศจรรย์อย่างหนึ่งที่แหวกว่ายในทะเลไทย แมงกะพรุนหลากสี น่าสนใจตรงที่ เวลาเดียวกันกับที่กรุงเทพฯ ณ ขณะนี้ สีแต่ละสี กำลังทะเลาะกัน ที่นี่ก็มีเหมือนกัน... แต่ไม่ทะเลาะกันนะ
ผิดแผน...
ฉันมาถึงตัวเมืองตราดราวทุ่มครึ่ง ณ เวลานี้มันช่างเงียบเหงาอาจเพราะนี่เป็นวันอาทิตย์ นักท่องเที่ยวต่างเตรียมตัวกลับบ้านเพื่อสะสางงานที่คั่งค้างต่อในวันจันทร์ แพลนที่จะไปต่อที่หาดราชการุณย์แล้วพักนอนที่นั่น เป็นอันต้องล้มเลิก รถเที่ยวสุดท้ายเพิ่งออกไปเมื่อไม่เกินครึ่งชั่วโมงที่แล้ว

ตามฝรั่งไป...
ระหว่างที่ยืนเงอะงะอยู่บริเวณท่ารถ มีฝรั่งกลุ่มหนึ่งลงจากรถทัวร์และต่อรองราคากับสองแถว ฉันจึงเดินเข้าไปผสมโรงเจรจาได้ความว่าพวกเขากำลังจะไปที่พักในตัวเมืองที่จองผ่านอินเทอร์เน็ตเอาไว้ ฉันจึงขอไปด้วย คิดว่าอย่างไรมันคงลดความโดดเดี่ยวลงได้ ระยะทางไม่ไกล คนไทยจึงต้องแบกกระเป๋าโดดตามฝรั่งไป ด้วยรอยยิ้ม... 350 บาท กับ 850 บาท แอร์กับพัดลม หากเป็นเมื่อก่อน ในภาวะการเงินเช่นนี้ฉันคงเลือกแบบถูกไว้ก่อน แต่ประสบการณ์จากครั้งที่ผ่านๆ มาทำให้รู้ว่าเราควรดูห้องพักก่อนจะเลือก จ่ายถูกแต่ไม่ได้นอนเลยทั้งคืนเลยก็มี ห้องพัดลมมันอับและร้อน มีทีวีให้ แต่ตัวห้องเก่าเสียจนบรรยากาศน่ากลัว ร่องรอยน้ำที่ไหลมาจากขอบกระจกทิ้งลวดลายด่างไว้หลายจุด พัดลมเสียงดังใบพัดจวนหลุดกระจกขอบขุ่นๆ ส่องแล้วนึกถึงหนังเรื่องบุปผาราตรี (เอาไว้ก่อน) อีกแห่งไม่ไกลจากกัน เป็นห้องแอร์เล็กๆ มีห้องน้ำในตัว ไม่มีทีวี และสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างอื่น ราคาเต็ม 850 บาท แต่ความรู้สึกมันช่างปลอดภัยและไม่น่ากลัว เมื่อดูทั้งสองที่ฉันตัดสินใจคุยกับพี่สาวเจ้าของที่พักตรงๆ ฉันพูดติดตลกขำๆ “บอกเป็นเพื่อนกันลดได้ไหม” เขาให้ 700 บาท ฉันควักเงินให้ดู บอกงบน้อย ให้ได้ 500 บาท ถ้าไม่ได้ฉันจะไปเดินหาห้องพัดลม พี่สาวยิ้มกว้างบอกขอยังกับเป็นเพื่อนที่สนิทกันมาเป็น 10 ปี...ขอบคุณค่ะ ซาบซึ้งน้ำใจอย่างยิ่ง... แดงกับเหลือง...อีกทั้งสีน้ำเงิน สีขาว และสีม่วง หลายหลาย...
15 นาทีต่อมาเรือประมงขนาดเล็กก็พาฉันเลาะเรียบหาดมาเรื่อยๆ บ้างที่ฝั่งเป็นผนังภูเขา ต้นมะพร้าว ต้นปาล์ม แล้วฉันก็พบเข้าจนได้ ภาพที่เห็นมันเลยจุดพีคของทะเลแมงกะพรุนไปแล้ว แต่มันก็ยังเยอะ แปลกตาดี แมงกะพรุนตัวเล็กๆ ที่พี่คนเรือเรียกว่าแมงกะพรุนถ้วย หลากสีสัน ทั้งสีแดงอมม่วง สีขาวๆ ตุ่นๆ ออกเหลืองบ้างตัวใส บ้างที่ตัวออกสีดำ ขนาดเล็กไม่เกินถ้วยกาแฟ ใหญ่ๆ ก็ชามก๋วยเตี๋ยว ลอยเต็มชายหาด ข้อดีของการที่ไม่มีมากจนเกินไป ทำให้ฉันกล้าที่จะลงไปสัมผัส ตัวมันหยุ่นๆ นิ่มๆ แต่ไม่น่ากลัวอะไรและไม่มีพิษมีภัย เห็นเขาว่ากันว่านำมาดองกินได้ แต่ฉันไม่ได้นึกอยากจะลองเท่าไหร่นัก ปรากฏการณ์นี้จะเกิดขึ้นในช่วงปลายของหน้าฝน ไปถึงช่วงปลายปี หรือคือ ช่วงต้นของหน้าหนาว ปีละครั้งเท่านั้น หลากสีสัน อยู่รวมกันได้อย่างไม่มีปัญหา นักการเมืองไทยน่าเอาเป็นเยี่ยงอย่าง... ค่ารถทัวร์ขนส่ง เอกมัย-ตัวเมืองตราด ราคา 265 บาท
ค่าที่พัก Artist House ราคา 850 บาท/คืน
ค่าสองแถว 50 บาท
ค่าเรือไปชมแมงกะพรุน 500 บาท (นั่งได้ 5 คน)
ข้าวผัดกะเพราทะเลที่ริมชายหาด จานละ 80 บาท
เมนูเกี๊ยวแห้งขาหมูหน้าตลาด ชามละ 50 บาท

ทริปนี้ไม่เกิน 2,000-2,500 บาท/คน
(0)
Share
Weekend
Keep by Weekend
1349
FOLLOWER

บรรยากาศในตัวเมืองตราด และการเดินทางไปหาดราชการุณย์

"ยามเช้า...บางทีอาจสาย...
ตราดเป็นเมืองเงียบๆ ที่ผู้คนหลั่งไหลไปเกาะช้าง และเกาะกูดกันหมด เวลายามเช้า เด็กน้อยแต่งตัวไปเรียน คนเฒ่าคนแก่ออกมานั่งคุยกัน ชื่อกิจการ ชื่อซอยต่างๆ ตั้งมาเข้าขั้นยุคคลาสสิคคลินิกหมอมี ซอยยายอ่อน อะไรประมาณนั้น บ้านเรือนทรงเก่าที่สร้างมาไม่ต่ำกว่า 50-60 ปี ผสมผสานอย่างดีกับวิถีชีวิตแบบนี้ แวะซื้อปาท่องโก๋ตัวเล็ก หมูปิ้งไร้ข้าวเหนียว 3 ไม้ (ไม้ละ 3 บาท) และทอดมันปลาน้ำดอกไม้คือเสบียงยามเช้าของฉัน...
จากตัวตลาด นั่งรถสองแถวไปอีกประมาณ 50 กิโลเมตร ก็จะถึงหาดราชการุณย์ คนพื้นถิ่นเรียกว่า เขาล้าน ที่นี่เป็นเขตทหารบรรยากาศเงียบสงบ ชายหาดเวลากลางวันน้ำขึ้นจนเหลือพื้นทรายที่ไม่มาก นอกนั้นเป็นเขตหมู่หิน มีเรือลำน้อยเทียบท่าอยู่ 4-5 ลำ..."
1 KEEP
Weekend
0 LOVES
COMMENT