สามารถชมภาพวาดของหนานบัวผันภาพอื่นๆ ได้ที่ "หอศิลป์ริมน่าน" ไกลออกไปจากตัวเมืองประมาณ 20 กิโลเมตร มีหอศิลป์ริมน่าน... เป็นหอแสดงงานศิลปะขนาดใหญ่ของอาจารย์วินัย ปราบริปู ตั้งอยู่บนเนื้อที่กว่า 13 ไร่ งานนี้ถ้าใครปั่นไหวก็ตามมาค่ะ ส่วนฉันขอสารภาพเลยว่าแบกจักรยานขึ้นรถแล้วขับตามพรรคพวกมา บริเวณด้านหน้ามีเฮือนหนานบัวผัน ที่นำภาพวาดของหนานบัวผันมาเผยแพร่ให้ชมอย่างละเอียด แต่ละภาพบรรยายไว้ได้อย่างดีเยี่ยมตามข้อมูลจริง นอกจากนั้นยังมีอาคารขนาดใหญ่ 2 ชั้น ที่รวมงานเขียนของศิลปินที่มีชื่อเสียงหลายท่านไม่ต่ำกว่า 100 ภาพ ส่วนด้านนอกเป็นลานกว้างสำหรับจอดรถ ทั้งยังมีมุมเล็กๆ จากบ่อน้ำให้ได้ผ่อนคลาย ใครที่แวะเวียนมาวันเสาร์-อาทิตย์อาจได้ของพื้นเมืองติดมือซื้อกลับบ้าน ไม่ว่าจะเป็นผ้าทอมือ โปสการ์ด หนังสือ และงานภาพพิมพ์ของอาจารย์วินัย...
End Of Rainy Season
ช่วงเวลาน่าเที่ยวที่สุดของปีมาถึงแล้ว... หลังจากที่ฝนเทกระหน่ำมาหลายเดือน ทำให้หลายคนรู้สึกเบื่อหน่ายกับการต้องนั่งอยู่แต่ในที่ร่ม ใครจะรู้ว่าเมื่อฝนหมด นั่นคือช่วงเวลาที่สวยที่สุดของปี ต้นไม้ยังคงสีเขียวสดให้เห็น อากาศกำลังเย็นสบาย แล้วแบบนี้เราจะไม่ก้าวเท้าออกจากบ้านได้อย่างไร... การขี่จักรยานในเมืองเล็กๆ คงเหมาะสุดสำหรับอากาศแบบนี้... น่าน เป็นอีกจังหวัดที่เหมาะกับนักปั่นในเมืองมีการตีเส้นแบ่งให้ชาวสองล้อโดยเฉพาะ ทั้งยังมีป้ายต่างๆ ข้างทางเพื่อเอื้ออำนวยเต็มที่ การปั่นชมรอบเมืองเป็นเรื่องง่าย เพราะชาวเมืองเขาก็ปั่นกันแบบหนักหนาสาหัสอยู่แล้ว ในช่วงเช้าของวันเราจะได้เห็นบรรยากาศการปั่นมาซื้อของที่ตลาด หรือปั่นมาส่งลูกที่โรงเรียน ส่วนในช่วงเย็นจะเป็นนักปั่นเต็มรูปแบบที่มาออกกำลังกายเรียกเหงื่อก่อนกลับบ้าน...
ตระเตรียมจักรยานแล้วรวมตัวกันที่ สุดกองดี... ร้านกาแฟขนาดย่อมๆ ตั้งติดริมน้ำน่าน บรรยากาศร่มรื่นและมีอาหารเช้าอร่อยๆ ให้อิ่มท้องก่อนปั่น พี่ต๋อม เณริกา ยาแก้ว (เจ้าของร้าน) บอกกับฉันว่า “เมืองนี้น่าอยู่ เป็นเมืองเล็กๆ ที่ยังไม่ถูกปรุงแต่งมากนัก และยังเป็นเมืองศิลปะด้วย” เมื่อหนังท้องเริ่มตึงก็ถึงเวลายืดเส้นยืดสาย พระธาตุแช่แห้ง ตั้งใกล้กับร้านสุดกองดี ปั่นออกมาจากซอยหน่อยเดียวก็เจอ ที่นี่ยังคงความสวยสดให้เห็นสม่ำเสมอ เนื่องจากเขาจัดวางร้านค้าไว้ด้านนอก บริเวณภายในจึงไม่พลุกพล่านเท่าไหร่นัก พระธาตุแช่แห้งเป็นพระธาตุคู่บ้านคู่เมืองของชาวน่าน (ประจำปีเถาะ) มีอายุราว 600 ปี ในส่วนของทางเดินขึ้นสู่องค์พระธาตุนั้น จะเป็นตัวพญานาคหน้าบันเหนือประตูทางเข้า ซึ่งชาวล้านนามีความเชื่อว่าถ้าได้เดินทางไปสักการบูชา กราบไหว้ นมัสการองค์พระธาตุแช่แห้ง จะได้รับอานิสงค์แรงกล้า ชีวิตอยู่ดีมีสุข ปราศจากโรคภัยต่างๆ มาเบียดเบียน ซึ่งยังคงเป็นความเชื่อที่ตกทอดมาถึงรุ่นหลัง ทำให้ที่นี่หนาแน่นไปด้วยผู้คนเกือบตลอดทั้งวัน... ใครมาน่านต้องรู้จักภาพวาดในวัดภูมินทร์... ภาพปู่ม่าน ย่าม่าน หรือ “กระซิบรักบันลือโลก” เป็นฝีมือการวาดของ หนานบัวผัน (ผู้เขียนจิตรกรรมประวัติศาสตร์ทั้งที่วัดหนองบัว และวัดภูมินทร์) ภาพนี้บ่งบอกชัดเจนค่ะว่าเป็นชายหญิงชาวพม่าซึ่งเป็นสามีภรรยากันแล้ว เนื่องจากการเกาะไหล่กัน (เมื่ออดีตนับเป็นสิ่งต้องห้ามของคู่หนุ่มสาวโดยทั่วไป) ส่วนการกระซิบรักนั้นเพิ่งก่อตัวขึ้นไม่นานจากปลายปากกาของอาจารย์ท่านหนึ่งที่เขียนเรื่องราวความรักของทั้งคู่ไว้ได้อย่างสวยงาม นอกจากภาพนี้แล้วยังคงมีภาพอื่นๆ ให้ได้ดูด้วย แต่ละภาพบอกเรื่องราวความเป็นมาในประวัติศาสตร์ได้ดี รวมทั้งยังคงสมบูรณ์ไร้ที่ติ ภาพวาดหรืองานศิลปะของเมืองนี้มีมากค่ะ โดยจะแบ่งเป็นพิพิธภัณฑ์บ้าง เป็นหอศิลป์บ้าง รวมถึงเป็นห้องแสดงงานภาพถ่าย ซึ่งล้วนแล้วแต่รวมตัวกันอยู่ในเมือง ยกเว้น หอศิลป์พิงพฤกษ์ ที่ตั้งอยู่ออกไปจากตัวเมืองเล็กน้อย (ประมาณ 6 กิโลเมตร) หอศิลป์พิงพฤกษ์ เป็นบ้านแสดงงานศิลปะของ อาจารย์สุรเดช กาละเสน (ปัจจุบันเสียชีวิต) ภายในบ้านก่ออิฐด้วยปูนชั้นเดียว จัดแสดงโชว์ผลงานภาพเขียนของอาจารย์ รวมถึงศิลปินท่านอื่นที่แวะเวียนมาช่วยกันแต่งแต้มให้งานศิลปะไม่มีที่สิ้นสุด พี่หนึ่ง มานะ ทองใบศรี (หนึ่งในศิลปินเมืองน่าน) บอกต่อด้วยว่า “น่านมีประวัติศาสตร์ที่ยาวนาน ถ้าได้ลองศึกษาจริงๆ แล้วจะรู้ว่าแต่ละอำเภอมีความสำคัญไม่แพ้กัน ทั้งในเรื่องของศิลปะ และในเรื่องความงามของธรรมชาติ” ห่างจากเมืองน่านไปอีก 60 กิโลเมตร มีร้านจักรยานโบราณที่ชื่อว่า เฮือนรถถีบ... ตั้งอยู่ในอำเภอเวียงสา สิ่งที่ทำให้ตื่นตะลึงคือจักรยานโบราณนับร้อยคันที่วางเรียงกันอยู่ แต่ละคันผ่านการดูแลมาอย่างดี และพร้อมที่จะใช้งานได้ทั้งหมด โดยคุณสุพจน์ เต็งไตรรัตน์ ผู้หลงรักจักรยานมาเป็นเวลากว่า 60 ปี ก่อนหน้านี้ครอบครัวเต็งไตรรัตน์เป็นตัวแทนจำหน่ายจักรยานนำเข้าจากยุโรปหลายยี่ห้อ การขนส่งจักรยานจากกรุงเทพฯ ในสมัยก่อนจะมาเป็นชิ้นส่วนเมื่อมาถึงปลายทางทางร้านจะต้องลงมือประกอบชิ้นส่วนเหล่านั้นเอง จึงทำให้จักรยานกลายเป็นความทรงจำของคุณสุพจน์ตั้งแต่ยังเยาว์วัย ดังนั้นจักรยานที่นี่ นอกจากมีความเก๋าอยู่ในตัวและยังสามารถขี่ได้ทุกคัน... สิ่งที่ได้เรียนรู้จากเมืองเล็กๆ แห่งนี้ นอกจากความสงบ... ยังพบอะไรใหม่ๆ อีกมากมาย ความฉาบฉวยภายนอก คงไม่ใช่สิ่งที่คนเมืองอย่างเรามองหา แต่มันคือสิ่งที่ปลูกฝังไว้จนกลายเป็นจริยธรรม ประเพณี ซึ่งสืบสานกันมาหลายชั่วอายุคน และเมืองนี้ก็กลายเป็นอีกเมืองหนึ่งที่น่าค้นหาไม่แพ้ใคร...
Board: GUIDE
(0)
Share
Weekend
Keep by Weekend
1349
FOLLOWER

สามารถชมภาพวาดของหนานบัวผันภาพอื่นๆ ได้ที่ "หอศิลป์ริมน่าน"

"ไกลออกไปจากตัวเมืองประมาณ 20 กิโลเมตร มีหอศิลป์ริมน่าน... เป็นหอแสดงงานศิลปะขนาดใหญ่ของอาจารย์วินัย ปราบริปู ตั้งอยู่บนเนื้อที่กว่า 13 ไร่ งานนี้ถ้าใครปั่นไหวก็ตามมาค่ะ ส่วนฉันขอสารภาพเลยว่าแบกจักรยานขึ้นรถแล้วขับตามพรรคพวกมา บริเวณด้านหน้ามีเฮือนหนานบัวผัน ที่นำภาพวาดของหนานบัวผันมาเผยแพร่ให้ชมอย่างละเอียด แต่ละภาพบรรยายไว้ได้อย่างดีเยี่ยมตามข้อมูลจริง นอกจากนั้นยังมีอาคารขนาดใหญ่ 2 ชั้น ที่รวมงานเขียนของศิลปินที่มีชื่อเสียงหลายท่านไม่ต่ำกว่า 100 ภาพ ส่วนด้านนอกเป็นลานกว้างสำหรับจอดรถ ทั้งยังมีมุมเล็กๆ จากบ่อน้ำให้ได้ผ่อนคลาย ใครที่แวะเวียนมาวันเสาร์-อาทิตย์อาจได้ของพื้นเมืองติดมือซื้อกลับบ้าน ไม่ว่าจะเป็นผ้าทอมือ โปสการ์ด หนังสือ และงานภาพพิมพ์ของอาจารย์วินัย..."
1 KEEP
Weekend
0 LOVES
COMMENT